Belated વાસી વેલેન્ટાઈન ડેનું ગીત (સારું થયું prequel)

(રાગ – દિલ બેપરવાહ)

(“વાસી વેલેન્ટાઈન ડે” શબ્દ પ્રયોગ માટે લઘરવઘર અમદાવાદીનો આભાર)

મોડે મોડે સુધી વાતો કરી,

મોટા મોટા બીલો પણ ભર્યા…

ખૂણા ખૂણાની સીટો લઇ,

થિયેટરોમાં પિક્ચર જોયા…

બાગો ફર્યા ને,

મોલોમાં શોપિંગ કર્યા… (૨)

એક દી મેં હિંમત કરીને,

ફૂલો ને વીંટી લઇને,

એને પૂછ્યુંમેં I love you,

do you love me?

તો એણે કહ્યું ના… (૨)

ટુકડા ટુકડા થઈ ગયા,

દિલના ભુક્કા થઇ ગયા…

વીણી વીણીને થાકી ગયો,

માંડ માંડ ભેગા થયા…

દિલ જોડાયું તો

ધડ્ક્યું નહિ ૨ ઘડી,

ત્રીજી ઘડીએ પડ્યું

એ ખુબ જ રડી.

દિલના મેં આંસુ લુછીને,

એક દી મેં હિંમત કરીને,

શાદી ડોટ કોમમાં જઈને,

નવી પ્રોફાઈલ ખોલી……

 તો સારું થયું લા… (૩)

-સાક્ષર

તા.ક. – અંગ્રેજી શબ્દોના ગુજરાતી બહુવચનોની ક્ષમાયાચના સહ…

લગ્ન નક્કી થયેલ છોકરાનું ગીત – સારું થયું

(રાગ – મસ્ત હુઆ, બરબાદ હુઆ – અસરાર અલી)

સારું થયું,

ઘણું સારું થયું,

મારું આ હૈયું, હવે તારું થયું…

સારું થયું,

ઘણું સારું થયું,

તારું આ હૈયું, હવે મારું થયું…

પપ્પાની ચિંતા સઘળી ટળી ગઈ,

મમ્મીને વહુ મળી ગઈ,

જન્માક્ષરોના ઢગલામાંથી

જબરી તું જડી ગઈ,

જન્માક્ષરોના ઢગલામાંથી,

જ્યારે તું જડી ગઈ,

તો પછી સારું થયું,

ઘણું સારું થયું,

મારું આ હૈયું, હવે તારું થયું…

 

ભાઈબંધોને મળીશ હું જ્યારે મારીશ મોટા ફાકા,

“પૈણીશ ક્યારે?” પૂછશે નહિ હવે મામા માસી કાકા,

પંડિતોને કહી દો સારા ચોઘડિયાઓ આપો,

હોલ બુક કરો, ડીજે રોકો, કંકોતરીઓ છાપો.

કેમકે પછી સારું થયું,

ઘણું સારું થયું,

મારું આ હૈયું, હવે તારું થયું…

 

લોકો કહે છે લગ્ન પછી થશે સુખનું પૂર્ણવિરામ,

આઝાદી છીનવાઈ જશે પોકારશો ત્રાહિમામ.

લોકોનું તો કામ છે એવું બધી જગાએ નડશે,

હું તો ખુશ છું મારી માટે જીવનસાથી મળશે.

તો પછી સારું થયું,

ઘણું સારું થયું,

સગપણ તારું મારું થયું…

 

– સાક્ષર ઠક્કર

 

તા.ક. – Dedicated to my two friends Varun and Aayush who recently got engaged 🙂

 

મહીસાગર

અમુક વાર હું વિચારું છું…
કે હું કેમ બંધ બંધ છું?
આ બંધનો તોડીને નીકળી જવું છે ક્યાંક…

એક વાર પ્રયત્ન કર્યો’તો…
પેલા પુલ પરથી જતી ટ્રેનમાંથી મળતા ફૂલો અને નાળીયેર
બધા ભેગા કરી અને કડાણા પાસે લઇ ગઈ હતી
મને થયું કે મારી મનોકામના પૂરી થશે,
મનુષ્યો પાસેથી જ તો શીખ્યું હતું,
પણ લાગે છે મનુષ્યો જ પોતાની માન્યતાઓમાં નથી માનતા.

બીજું પણ ઘણું બધું મનુષ્યો પાસેથી શીખું છું,
એમની મનોકામના જ્યારે પૂરી નહિ થતી હોય
ત્યારે અમુક વાર પૈસા પણ ફેંકે છે,
નોટો નહિ ખાલી સિક્કાઓ.
એમને ખબર છે નોટો ફેંકશે તો મારા સુધી પહોંચશે નહિ,
વચ્ચેથી પવન લઇ જશે.
એટલે… મેં એવો પણ પ્રયત્ન કર્યો,
બધા સિક્કા ભેગા કરી અને બાંસવાડા પાસે લઇ ગઈ,
પણ એ જ પરિણામ,
કોઈ ફરક ન પડ્યો,
પૈસા ઓછા પડ્યા હશે કદાચ.

રોજ સમાચાર વાંચું છું,
ગઈકાલનાં.
પેલા પુલ પરથી જતી ટ્રેનમાંથી છાપા પણ મળે છે,
ગઈકાલનાં.
હમણાં જ સમાચારમાં વાંચ્યું કે શેર બજારમાં મંદી છે,
તો વિચારું છું કે આ બધાં સિક્કાઓ ભેગા કરીને
શેરબજારમાં રોકાણ કરી લઉં,
અને બજારમાં તેજી આવે ત્યારે વેચી દઉં,
પછી ફરી એક વાર પ્રયત્ન કરું.

આ વિચારોની સાથે સાથે background music ની જેમ
મારી આરે ઢોલ વાગે છે…
વાગે છે ઢોલ વાગે છે,
વાગે છે બહુ વાગે છે.

– સાક્ષર

બાબો આયો

SamarthBlogPic

કેકો બેકો કાપો, કે બાબો આયો.
હું થઇ ગ્યો છું બાપો, કે બાબો આયો.

ગોળ ગોળ ઘુમીને ઉંચો કુદકો મારી,
આપો તાળી આપો, કે બાબો આયો.

સ્થિર રહીને થાક્યો, કોઈ આવીને ઢંઢોળે;
રાહ જુએ છે ઝાંપો, કે બાબો આયો.

તાજા ખબર ગણો કે તાજા કલમ ગણો,
છાપાઓમાં છાપો, કે બાબો આયો.

ડુંડ તો વધે જ છે, હવે છાતી ય ફૂલી છે,
માપવી હોય તો માપો, કે બાબો આયો.

– સાક્ષર

તા.ક. – ૯/૯/૨૦૧૫ ના દિવસે સવારે ૯ વાગે અમારે ત્યાં બાબો(“સમર્થ”) આયો છે  , ભગવદગોમંડળમાં “બાબો” શબ્દની વ્યાખ્યા રસપ્રદ છે, એના ચાર અર્થ છે: જુઓ.

બા મને વહેવાર કરતા આવડી ગયો

આ કવિતા રમેશ પારેખની કવિતા “બા મને ચપટી વગાડતા આવડી ગઈ” ની sequel કવિતા છે. નાના હોય ત્યારે બસ ચપટી વગાડતા, બિલ્લી ભગાડતા અને મુન્ની રમાડતા આવડે એટલે બહુ થઇ ગયું, પણ જેમ જેમ મોટા થતા જઈએ તો ઘણું બધું શીખવું પડે છે, સમાજના વ્યવહારો શીખવા પડે છે, જે કોઈ શાળા શીખવતી નથી, જાતે મહેનતથી શીખવું પડે છે. આ કવિતા એ બધા વ્યવહારો શીખ્યાના નીચોડ રૂપ છે.

દરેક તહેવાર કરતા આવડી ગયો,
બા મને વહેવાર કરતા આવડી ગયો.

મામાના ઘરેથી નીકળતી વખતે આપે છે કવર જ્યારે મામી,
ગજવામાં પૈસા એ મુકતો હોઉં ત્યારે, કરું હું ઔપચારિકતા સામી.
“ના લેવાય મારાથી” ને “આટલા બધા ના હોય” એવો સદાચાર કરતા આવડી ગયો.
બા મને વહેવાર કરતા આવડી ગયો.

તેમની અનિચ્છાએય “મારા માન ખાતર” મહેમાનોના પેટ પર કરું જુલમ,
ભાત ખવડાવુંને પછી શ્રીખંડ ખવડાવુંને પછી ના ખાય તો ખવડાવું સમ;
આપણા ઘેર આયા છે તો આપણું જ ચાલેને , એવો અધિકાર કરતા આવડી ગયો.
બા મને વહેવાર કરતા આવડી ગયો.

પોતાને સાચવું કે સાચવું નહિ હું, પણ સાચવું  છું પ્રસંગો બા,
ચાંદલાઓ નોંધીને નક્કી કરું કે કયા મોંઘેરા સંબંધો બા.
સમાજમાં આપણું કેવું દેખાય એવો વિચાર કરતા આવડી ગયો.
બા મને વહેવાર કરતા આવડી ગયો.

-સાક્ષર

તા.ક.– આ પોસ્ટને લાઈક કરો, બ્લોગને સબસ્ક્રાઈબ કરો, નીચે કોમેન્ટ કરો, હું તમારા બ્લોગમાં આવીને લાઈક, સબસ્ક્રાઈબ અને કોમેન્ટ કરી જઈશ… બ્લોગ વ્યવહારે જે કરવું પડે એ તો કરવું જ પડે ને બોસ!!!

ડેટોલ

હું નાનો હતો ત્યારે વારે ઘડીએ વગાડીને આવતો,
થોડું ઓછુ વાગ્યું હોય ત્યારે મમ્મી અને વધારે વાગ્યું હોય ત્યારે પપ્પા ડેટોલથી સાફ કરી આપતા…
આવી વહેંચણી મારા ઘાવ જોઈ શકવાની સહનશક્તિને આધારે કરવામાં આવી હશે એવું મને લાગે છે.
ફરી જ્યારે સાજુ થઇ જતું ત્યારે હું ફરી વગાડીને આવતો.
મારો ભાઈ પણ મારા જેવો જ,
એ પણ વારે ઘડીએ વગાડીને આવતો.
ઘરમાં ડેટોલનો સારો એવો વપરાશ રહેતો,
દોઢ બે મહીને બોટલ ખાલી થઇ જતી અને પપ્પા નવી ડેટોલ લઇ આવતા.

આજે માથું દુખતું હતું ત્યારે કોમ્બીફ્લામ લેવા દવાનો ડબ્બો ખોલ્યો,
ડબ્બામાં આખે આખી વાપર્યા વગરની પેક કરેલી ડેટોલની બોટલ જોઈ,
ઉપર વાંચ્યું તો ખબર પડી કે ૧ વર્ષ પહેલા expire થઇ ગઈ છે,
કદાચ બે વરસ પહેલા દિવાળીમાં લીધી હશે, એ વખતે સાફ-સફાઈ કરતી વખતે
આગલી ડેટોલની એક્સ્પાયર થઇ ગયેલી બોટલ ફેંકી દીધી હતી ત્યારે.

ડેટોલ વપરાતી નથી.
મને વાગતું જ નથી.
અરે, હું બહુ રમવા જ નથી જતો.
જાઉં છું તો બહુ સાચવીને રમું છું.
વાગવાનો ડર મારામાં પેસી ગયો છે,
હું મોટો થઇ ગયો છું.

– સાક્ષર

“We don’t stop playing because we grow old; we grow old because we stop playing.” – George Bernard Shaw

તા.ક.-
આમ તો આ પોસ્ટ ૩-૪ મહિનાથી ડ્રાફ્ટમાં  લખેલી પડી હતી, વિચાર્યું હતું કે ક્યારેક પોસ્ટ કરીશું, આજે મારા જન્મદિવસે post કરવાનું appropriate લાગ્યું. 🙂

ઓ કાકા તમે…

(વિષય પ્રેરણા બદલ “શબ્દોનું સર્જન અને પ્રજ્ઞાબેન“નો આભાર

મૂળ ગીત- ઓ ભાભી તમે થોડા થોડા, ચિત્રપટ – ગણસુંદરી(૧૯૪૮))

હવે થોડાં થોડાં, તમે થોડાં થોડાં થાવ વરણાગી
ઓ કાકા તમે થોડાં થોડાં થાવ વરણાગી

નવી ફેશનની ધૂન બધે લાગી
ઓ કાકા તમે થોડાં થોડાં થાવ વરણાગી

મહોમદ રફીને છોડો, હવે હની સિંગ બનો,
કાકીની સાથે જઈ થોડું શોપિંગ કરો,

તમારા બાબાના જીન્સ પહેરો માંગી
ઓ કાકા તમે થોડાં થોડાં થાવ વરણાગી

છાપું છોડીને કાકા ટેબ્લેટ વાંચો હવે,
છોડી શરમ તમે બિન્દાસ નાચો હવે.

ભલે વર અને ઘોડો જાય ભાગી,
ઓ કાકા તમે થોડાં થોડાં થાવ વરણાગી

ફેસબુક પર થોડા ઘણા સેલ્ફીઓ ચીપકાવો,
વોટ્સએપ પર સારા સારા ટુચકાઓ મોકલાવો,

ગોસીપ કરો ને કાકા પંચાતો મૂકી દો.
ચીન્ગમ ચાવો ને કાકા પાનમાવો થુંકી દો;

પણ જોજો ના જાય કાકી ભાગી
એટલે બહુ નહિ,
પણ કાકા તમે થોડા થોડા થાઓ વરણાગી.

– સાક્ષર

તા.ક. – ગિટારનો વારો આવતા અઠવાડીયે.

કુતરાપૂંછનું ઓશીકું

(રાગ: મોરપીંછની રજાઈ ઓઢી – સુરેશ દલાલ)

કુતરાપૂંછનું ઓશીકું બનાવી તમે સુઓને શ્યામ,
અમને થાય પછી આરામ.

કુતરાનું નાનું કુરકુરિયુ
રાખો આજુ બાજુ,
તમારી સાથે પોઢાડો એને,
ના થાય આઘું પાછુ.
કોઈ ચોર જો આવશે તો
એ ગજવી મુકશે ગામ.
અમને થાય પછી આરામ.

અમે તમારા સપનામાં પણ
કુતરું મોકલી દઈશું,
હું, તમે અને કુતરું ત્રણેય
અસુર સંહારે જઈશું.
કુતરું ભરશે બચકું
અને અસુરો ત્રાહીમામ….
અમને થાય પછી આરામ.

– સાક્ષર

તા.ક. – આજે સવારે કટિંગ વિથ અધીર-બધીર અમદાવાદીનો એક આર્ટીકલ વાંચ્યો. એમાં લખ્યું હતું કે ,

જો મોર સુલભ થાય અને કુતરા દુર્લભ તો પછી મોરને બદલે કુતરા ઉપર કવિતા લખાશે, ટહુકાને બદલે ભસવા ઉપર શેર મંડાશે. પછી તો ફેસબુકના કવિઓની ‘આજ મેં તો મધરાતે સાંભળ્યું, ભાઉ ….’ જેવી રચનાઓ સાહિત્યમાં સ્થાન પામે તો નવાઈ નહિ લાગે. અહાહા …. આગળ જતાં કો’ક ‘મન શ્વાન બની ભસભસાટ કરે…’ પણ લખી શકે. જોકે મોરને મોરપીંછ હોય અને કવિતામાં મોરપીંછની રજાઈ બને, એમ કૂતરાનું કૂતરાપીંછ જેવું કશું નથી હોતું એટલી ખોટ ગઝલને જરૂર પડશે. હા, કોક કવિને પોમેરિયનમાં હિમાલયનો બરફ દેખાય તો વાત જુદી છે!

એ પરથી જ પ્રેરણા લઇ અને એમની કલ્પનાને આગળ વધારતા આ કવિતા લખી છે. (કુતરાપીંછ જેવું તો કશું નથી હોતું પણ કુતરાપૂંછ તો હોય છે 😉 )

“મન શ્વાન બની ભસભસાટ કરે…” ફરી કોઈ વખત.

રોમેન્ટિક વાતો


એણે મને કહ્યું કે આજે વેલેન્ટાઈન ડે છે તો કંઈક રોમેન્ટિક વાતો કર,
મેં રોમેન્ટિક થવાનો પ્રયત્ન કંઈક આ રીતે કર્યો,
મેં મારી બંને હથેળીઓમાં એનો ચેહરો લીધો અને
બને એટલા પ્રેમાળ અવાજમાં રોમેન્ટિક વાતો શરુ કરી,
“હેપ્પી વેલેન્ટાઈન ડે, હું તને… ”
એટલામાં એણે એના બંને હાથથી મારા બંને કાંડા પકડીને મારા હાથ એના ચહેરા પરથી હટાવ્યા,
અને કહ્યું;

“કશું સંભળાતું નથી,
એક તો મારા કાન બંધ કરી દીધા છે અને ઉપરથી ધીમું ધીમું બોલે છે”

– સાક્ષર

(based on a true story)

તા.ક. –
આજકાલ ઘણા લોકો ભવિષ્યનો વિચાર કરીને વેલેન્ટાઈન ડેના દિવસે જ લગ્ન રાખતા હોય છે, રોમેન્ટિક નું રોમેન્ટિક અને બચતની બચત.
Happy Marriage Anniversary to my friends Manan and Divya.

જોઈશે રે લોન વ્હાલમને

પહેલાના જમાનાની “વ્હાલી”ઓ વ્હાલમના બોલ સાંભળતી હતી, હવે તો બસ સંભળાવે છે.

(લઘર વઘર અમદાવાદીની એક ફેસબુક પોસ્ટ પરથી પ્રેરિત)

ઉંબરે ઊભી સંભળાવું રે બોલ વ્હાલમને;
ઘરમાં સૂતી સંભળાવું રે બોલ વ્હાલમને.

કાલ તો હવે શોપિંગ મોલમાં જઈશું રે લોલ,
કાલ તો હવે બ્હાર હોટેલમાં ખાઇશું રે લોલ,
મોલમાં દહોરો આવશે મને,
આખું મેનુ ભાવશે મને,
જોઈશે રે લોન વ્હાલમને.
લોન વ્હાલમને.

ઉંબરે ઊભી સંભળાવું રે બોલ વ્હાલમને.
ઘરમાં સૂતી સંભળાવું રે બોલ વ્હાલમને.

– સાક્ષર

તા.ક. –

મારી પત્નીએ સૂચવ્યું કે આપણે રોજ મોલમાં જઈએ, દર વખતે કંઈક ખરીદવું એવું જરૂરી નથી પણ રોજ ચાલવાનું થઇ જશે અને મજા પણ આવશે, workout થઇ જશે; એની વાત સાચી હતી, અમારા ત્રણેયનું workout થઇ જાય છે, મારું, મારી પત્ની નું  અને મારા વોલેટનું.