હું સાક્ષર..

પાનું – The Page

saksharthakkar — Thu, 29 Oct 2009 15:17:03 +0000

નાનો હતો ત્યારે હોડી થયું’તું, એક પાનું.
વરસાદી પાણી માં તરી રહ્યું’તું, એક પાનું.

ડસ્ટર બનીને ક્યારેક બોર્ડને ભૂસ્યું,
તો ડૂચો બની ક્રિકેટ રમ્યું’તું, એક પાનું.

ક્લાસમાં શિક્ષકની ગેરહાજરી જોઈ,
વિમાન બનીને’ય ભમ્યું’તું, એક પાનું.

અચાનક શિક્ષક આવ્યા ને પછી,
ફરિયાદ બની ઘરે ગયું’તું, એક પાનું.

ઘણીએ ઝડપથી લખવા છતાં પણ;
પરીક્ષા લખવામાં છૂટ્યું’તું, એક પાનું.

મારી શાળામાં વિધાર્થીઓ વચ્ચે;
રીઝલ્ટ બનીને લટક્યું’તું, એક પાનું.

એપ્લીકેશન પાનું, અપ્રુવલ પાનું;
કોલેજની માર્કશીટ થઇ ફર્યું’તું, એક પાનું.

પ્રેમપત્ર પાનું, કંકોત્રી પાનું,
કાળોતરી બની ને રડ્યુ’તું, એક પાનું.

જે આખી જીંદગી બનાવી દે કોઈની,
એક છોડના મૃત્યુથી બન્યું’તું, દરેક પાનું.

- સાક્ષર

તા.ક. – SAVE TREES. GO PAPERLESS. GO GREEN.

વાર્તામાં વળાંક: Punch-તંત્ર

saksharthakkar — Tue, 27 Oct 2009 17:01:27 +0000

એક કાગડો – પુરી નો ટુકડો લઇ ઝાડ પર બેસવુ – નિચે થી શિયાળ નુ પસાર થવુ – શિયાળ દ્રારા કાગડા ના સુરીલા કઁઠ ના ખોટા વખાણ કરવા – કાગડા ના મોઢામાથી પુરી પડિ જવિ – શિયાળ નુ પુરી ખાઇ જવુ

(વાર્તામાં કંઈ નવું ન હોવાથી ટૂંક માં પતાવ્યું છે, બાકી કાગડાની ચાંચ વિષેનું વર્ણન ૨ પાનાનું કરી શકનાર લોકો પણ આ જ પૃથ્વી પર છે)

એક વખત એક શિયાળને બહુ ભૂખ લાગી હતી. ક્યાંક કશું મળે, એની તલાશમાં એ બધી તરફ નજર નાખતું નાખતું જંગલ માં ભટકતું હતું. એક વેલ પર એણે દ્રાક્ષ લટકતી જોઈ, ત્યાં જઈને કુદી ને એ દ્રાક્ષ લેવા નો પ્રયત્ન કર્યો, પણ નિરર્થક રહ્યો. ફરી થી કુદ્યો, ફરી કંઈ હાથમાં(મોઢામાં) ન આવ્યું. બહુ પ્રયત્નો બાદ એ આગળ ચાલતું થયું. હજુ સુધી શિયાળ આજુ બાજુ નજરતો નાખતું જ હતું. થોડા કદમ ચાલ્યા બાદ, એક ઝાડ ઉપર એક કાગડો મોઢામાં પૂરી લઇ ને બેઠો હતો, અને શિયાળ ને અચાનક એક વિચાર આવ્યો. એણે કાગડાની ગાયકી ના ખોટા વખાણ કરવા નું ચાલુ કર્યું અને આ સાંભળીને કાગડો ફુલાઈ ગયો અને ગીત ગાવા માંડ્યો અને તેને કારણે તેની ચાંચમાં થી પૂરી નીચે પડી. શિયાળ એ પૂરી ને ખાઈ ગયો.

બોધ – Recession નાં જંગલમાં Opportunity ની વેલ પર Job (દ્રાક્ષ)નું ઝુમખું ભલે થોડું ઊંચું લટકતું હોય અને બહુ કુદકા મારો અને હાથ માં નહિ આવે એવું લાગતું હોય, થોડા કદમ આગળ પેલી દ્રાક્ષ કરતા દસ ગણી ઊંચાઈવાળા ઝાડની ટોચ પર એક Employer (કાગડો) હમેશા તમારા માટે Job (પૂરી) લઇ ને બેઠો જ હોય છે બસ તમારા માં આવડત હોવી જોઈએ એ કઢાવવાની.

તા.ક. – “વાર્તાઓ મહત્વની નથી હોતી, એમાંથી લેવાતો બોધ મહત્વનો હોય છે. “

ચા છે કદી, કદી છે દૂધ જીંદગી

saksharthakkar — Tue, 20 Oct 2009 16:00:59 +0000

(રાગ – કલ હો ન હો)

વારેઘડીએ બદલે છે રુપ જીંદગી,
ચા છે કદી તો કદી દુધ જીંદગી.
દરેક પળ આયાં(હે…. કાઠિયાવાડમાં ભુલા પય્ડા)
પેટ ભરીને ખાઓ, આજે બનાવેલુ ભોજન,
કાલે હો ન હો.

ભાવે જે તમને પુરા દિલ થી,
મળે છે એ મોટા બિલથી.
એવુ જો ક્યાંય મળે મફત,
દોડી જાઓ લેવા એ તરત.
તગારા ભરીને પેટમાં જાવા દ્યો,
આવુ મફત કાલે હો ન હો.
દરેક પળ આયાં
પેટ ભરીને ખાઓ, આજે બનાવેલુ ભોજન,
કાલે હો ન હો.

સત્યનારાયણનો પ્રસાદ લઇને,
આવે જો કોઇ થોડી વાર રહીને,
લાખ સમજાવો પાગલ પેટને;
પેટ ધરાય ખાલી ખઇને.
દુકાળમાં જો,
અધિકમાસ હોય તો?
આવો પ્રસાદ, કાલે હો ન હો.
દરેક પળ આયાં
પેટ ભરીને ખાઓ, આજે બનાવેલુ ભોજન,
કાલે હો ન હો.

-સાક્ષર

તા.ક. -

પતિ – ” ગઈ કાલે સત્યનારાયણની કથામાં થી શું શીખી ને આવ્યા? “

પત્ની – “શીરો બનાવવાની રીત.”

પરપોટામાં ગોબો

saksharthakkar — Sat, 10 Oct 2009 03:52:04 +0000

‘અધીર અમદાવાદી’ એ એમનો સ્ટેટસ મેસેજ કંઇક આવો રાખ્યો હતો:

હા, ખલીલ એવું ક્શું કરીએ સૌ ચોંકી ઉઠે,

થઇ શકે તો ચાલ પરપોટામાં ગોબો પાડીએ.

તો એના પ્રત્યુત્તરમાં મેં કંઇક આવું લખ્યું:

અમને પણ આમ એક દિવસ સૌ ને ચોંકાવવાનાં અભરખા થયા’તા,
પૂછશો મા એ દિવસે કેવા ડખા થયા’તા,
હથોડી લઇને નીકળ્યા તો હતા પરપોટામાં ગોબો પાડવા;
છટકી ને પડી હથોડી પગ પર, ને લોહીલુહાણ પગરખા થયા હતા.

- સાક્ષર

તા.ક. – હું નાનો હતો ત્યારે ટ્યુશનના સર મને કહેતા હતા કે, ‘ તને સામું બોલતા સારું આવડે છે નહિ?’

નવો રાવણ (હાઈકુ)

saksharthakkar — Mon, 28 Sep 2009 20:40:38 +0000

ગઈ સાલ તો
બાળ્યો’તો: ને આ સાલ
નવો રાવણ!!!!!

-સાક્ષર

તા.ક. – દશેરા એટલે બુરાઈ પર અચ્છાઈનો વિજય અને રાવણને બુરાઈના પ્રતિક તરીકે બાળવામાં આવે છે. દશેરાના દિવસે આપણે બુરાઈનો નાશ(રાવણ-દહન) તો કરી દઈએ છે, પણ એક વર્ષ પછી પાછો બીજો રાવણ તૈયાર જ હોય છે દહન માટે…. જય શ્રી રામ

Homemade સનેડો

saksharthakkar — Wed, 23 Sep 2009 14:38:18 +0000

હે……

ચાર દોસ્ત ભેગા થયા
ને ગરબે રમવા જાય,
ફ્રી પાસ નું સેટિંગ થયું નહિ,
તો ઘૂસ મારી ને જાય…
લાલ સનેડો…સનેડો સનેડો…

ઘુસી તો ગયા બચીને,
પણ ગરબો કેમ કરી થાય?
તાલી પડે ભાઈ તાલ વગર
ને જોવા જેવી થાય…
લાલ સનેડો…સનેડો સનેડો…

દાંડિયા લીધેલા ક્યાંક ઉધારના,
પણ ફેરવતા આવડે નહિ;
ફેરવ્યા ખરા જેમ-તેમ કરી,
એમાં એક દાંડી તૂટી ગઈ.
લાલ સનેડો…સનેડો સનેડો…

સિક્યોરીટી વાળો ચેકિંગે નીકળ્યો,
ને ઝાલી મારી બાંય;
નીકાળ્યા ચાચર ચોકથી ને
આમ નોરતા પુરા થાય.
લાલ સનેડો…સનેડો સનેડો…

- સાક્ષર

તા.ક. – ક્યાંક સનેડાની બોલ-બાલા છે તો ક્યાંક સનેડો માથાનો દુખાવો છે. In short, love it or hate it, but you cannot ignore it.

ટુથપેસ્ટ – એક કવિતા

saksharthakkar — Sat, 12 Sep 2009 20:44:39 +0000

વિડીયો લિંક - http://www.youtube.com/watch?v=e1Dx8M5TXkI

અડધા કલાકથી મથી ને થાકયો;
આ તો ટુથપેસ્ટ છે કે શું?
અમે કાઢી. લે કાઢ હવે તું.

“ટુથપેસ્ટ લાવજો” નું ગાણું પેલો મનીયો ૩ દા’ડાથી ગાય છે.
ગઈકાલે નીકળ્યા વોલમાર્ટથી ને થયું મનમાં, કે “કંઇક રહી જાય છે”,
લાયા જો હોત તો કાંઇ વાન્ધો જ નહોતો; પણ ના લાયા એનું હવે શું?
અમે કાઢી. લે કાઢ હવે તું.

ખોટા મુહુર્તે અમને બ્રશ કરવુ સુઝ્યુ કે લાગે છે ચોઘડિયુ કાળ.
ટુથપેસ્ટ નાં નીકળે આ ટ્યુબમાં થી ભલે મોમાંથી નીકળી જાય ગાળ.
વિચારે બાબુ, કે હવે બ્રશ કર્યા વગર મનીયો જશે કે પછી હું?
અમે કાઢી. લે કાઢ હવે તું.

બાબુ(બાબુ-મોશાઈ), મનીયો – રૂમમેટનાં નામ

(“ ’લે બોલ હવે તુ’ – રમેશ પારેખ “ પરથી પ્રેરિત)

પૂર્વભૂમિકા -
આગળની પોસ્ટમાં કીધું એ પ્રમાણે એમ પણ સવાર સવારમાં અમારે ઉતાવળ રેહતી હોય અને એમાં પાછુ ટુથપેસ્ટ ખતમ થઇ જાય ત્યારે બહુ Problem થઇ જાય. એમાં પાછુ એવું પણ ના હોય કે શોપિંગ કરવા ગયા ના હોય બહુ વખત થી. આગળના દિવસે જ વોલમાર્ટ જઈને આવ્યા હોય પણ તેલ અને મીઠું “ખાસ” યાદ રાખવામાં ટુથપેસ્ટ ભૂલી ગયા હોઈએ અને પછી બીજા દિવસે મરણીયા પ્રયાસો ચાલે : ટુથપેસ્ટના છેલ્લા બુંદ નીકાળવાના. ત્રણ દિવસથી વિડિયોમાં બતાવ્યા એમ અલગ અલગ પ્રકાર ના પ્રયત્નોમાંથી પસાર થઇ ચુકેલી ટ્યુબ પેસ્ટ ચોથા દિવસે નીકળવાનું નામ ન લે. થોડી ઘણી જે બચી હોય એનો હક્કદાર જે વહેલું ઉઠ્યું હોય એ બને અને બ્રશ કરી ને જવાની જાહોજલાલી ભોગવે. Worst Caseમાં જો કે Mouth Wash તો હોય જ છે.

તા.ક. – ”વીતી ગયેલો સમય અને ટુથપેસ્ટની ટ્યુબમાંથી નીકળેલી પેસ્ટ ક્યારેય પાછા આવતા નથી”

***So, USE BOTH WISELY. ***

બોર્ન્વિટા – બે અવલોકન

saksharthakkar — Wed, 02 Sep 2009 20:59:54 +0000

(સુરેશદાદાની પોસ્ટ ‘ચા તૈયાર છે’ – ત્રણ અવલોકન પર થી પ્રેરિત)

સ્થળ – અમારું ઘર, વડોદરા, ગુજરાત.
સમય – સવારના ૧૧

સવારનાં ૧૧ વાગ્યા છે.(“જાગ્યા ત્યારથી સવાર” ના ધોરણે) છોકરા એ ૧૨ કલાકની ઊંઘ લઇ લીધી છે એની ગણતરી કરી, મમ્મી મને ધીમે રહીને ઉઠાડે છે. પથારીમાંથી ઉઠીને આંખો ચોળતો ચોળતો હું રીમોટ શોધી ટીવી ચાલુ કરું છું અને છાપું શોધું છું. બે ભાગમાં વહેંચાયેલું છાપું મને ટેબલ પર મળે છે.

૧. “અરાઉંડ ધ વર્ડ્સ” (Gujarati Crossword) ઉપર ભરેલું દેખાય એવી રીતે વાળેલા ૨ પાના (જે અત્યારથી ૪ કલાક પહેલા(સવારે ૭ વાગે) દાદા એ પતાવી દીધું છે)
૨. બાકીનું છાપું

હું બાકી નું છાપું લઇને વાંચવા બેસું છું ને ત્યાં સુધીમાં પપ્પા માટે દાળ-ભાતનું કુકર મૂકી ને આવેલી મમ્મી અકળાઈને બોલે છે, “ચાલ પહેલા બ્રશ કરી લે, બોર્ન્વિટા ગરમ કરીને મુક્યું છે ટેબલ પર. ઠંડુ થઇ જશે તો આજે ગઈકાલની જેમ ફરી થી ગરમ નહિ કરી આપુ. “

બ્રશ કરી ને ટેબલ પર જઈને જોઉં છું તો રોજની જેમ જ એક મગ માં બોર્ન્વિટા છે અને બીજો ખાલી મગ પડેલો છે એની ઉપર ગળણી છે.(એમ તો મમ્મી ગાળીને જ આપે છે પણ એ ગાળે પછી હું ટેબલ પર બેસું ત્યાં સુધીમાં થયેલી મલાઈને ગાળવા માટે) બાજુમાં એક ડીશ માં ૪ મઠીયા પડ્યા છે અને મઠીયા નો ડબ્બો. રસોડામાં થી મમ્મી નો અવાજ આવે છે કે, “ગઈ કાલ રાતનો હાંડવો ગરમા માં પડ્યો છે એ જોઈતો હોય તો લેજે.”

હું – “હા, આપ” (મમ્મી ના આપવા વગર તો પાછા કંઈ ખાઈએ નહિ ને)
અને મમ્મી એક કલાક પછી હું જમવા નું બરાબર જમી શકું એટલી ગણતરી કરીને હાંડવો આપે છે.
આ બધા રોયલ નાસ્તા સાથે બોર્ન્વિટા પીને અઠવાડિયા પછી કેવું બોર્ન્વિટા મળશે એની ચિંતા વગર પાછો આગળ ના રૂમમાં ટીવી જોવા જાઉં છું.

એક અઠવાડિયા પછી
સ્થળ – અમારું મકાન, રોચેસ્ટર, ન્યુ યોર્ક.
સમય – સવારના ૬.૪૦

આજે સબમિટ કરવાનો પ્રોજેક્ટ પૂરો કરીને ત્રણ કલાક પેહલા જ મુકેલું અલાર્મ વાગે છે.
૫ મિનીટ વધારે ઊંઘી લઉં ની લાલચે હું સ્નુંઝ પર મુકું છું.

સવારના ૬.૪૫

સ્નુંઝ. હજુ ૫ મિનીટ.

સવારના ૬.૪૯
અલાર્મ વાગે એની એક મિનીટ પહેલા જ મારો રૂમમેટ મને ઉઠાડી દે છે.
“ઉઠો પાર્ટી, કાલે ખબર છે ને ૨ મિનીટ વેહેલી આવી ગઈ તી બસ. ભલે ૭ વાગ્યા નો ટાઈમ છે પણ આપડે ૫ મિનીટ વહેલું જ નીકળવા નું”

હું ઉઠી ને સીધો જ વોશ બેઝીન તરફ બ્રશ કરવા જાઉં છું. બ્રશ કરતા કરતા સ્નુંઝ પર મુકેલું મોબાઈલનું અલાર્મ વાગતા તેને બંદ કરું છું. બ્રશ કરી ને સીધો રસોડા તરફ દોડું છું.
“આજે પાછુ રાતની ૧૦ વાગ્યા ની બસ માં કોલેજથી આવવાનું છે એટલે બોર્ન્વિતા તો પીને જ નીકળવું પડશે તો જ ‘ગાડી’ ૧૦ વાગ્યા સુધી ચાલશે. “
આમ વિચારતો હું, ગઈકાલે સવારે વાપર્યા પછી ધોયા વગર પડેલો મગને પાણી થી વીછળી એમાં બે ચમચી બોર્ન્વિટા નાખું છું. અને ખાલી થઇ ગયેલા ખાંડ ના ડબ્બા ને ખાલી જ રેહવા દઈ ખાંડ ના પેકેટમાંથી બે ચમચી ખાંડ નાખું છું. પછી ફ્રીજમાં થી દૂધ કાઢી મગમાં નાખી, મગને માઇક્રોવેવમાં મૂકી, beverage નું બટન દબાવી, ૧.૫ મિનીટ માં દૂધ થાય ત્યાં સુધી કપડા બદલવા અંદર ના રૂમ માં જાઉં છું, પોતા નો જ ૧ મિનીટ નો રેકોર્ડ તોડી ૫૮ સેકંડમાં કપડા બદલી, મોજા લઇ ને બહાર આવું છું, એક મોજું પહેરું છું ત્યાં સુધીમાં માઈક્રોવેવ માં થી “બીપ બીપ” અવાજ આવે છે. બોર્ન્વિટા તૈયાર છે. બીજું મોજું અને શુઝ પહેરી માઈક્રોવેવમાંથી બોર્ન્વિટા કાઢી ચમચી થી ૨ વાર હલાવીને પીવાની શરૂઆત કરું છું એટલામાં મોબાઈલ પર મને ઉઠાડનાર અને મારા થી પેહલા બસ-સ્ટોપ પર પહોંચનાર રૂમમેટનો કોલ આવે છે. બોર્ન્વિટા પીતા પીતા જ ફોન ઉપાડું છું.
મારો રૂમમેટ – “જલ્દી આવી જા બસ આવી ગઈ છે, મેં ડ્રાઈવર ને ઉભો રહેવા માટે કીધું છે”

બાકી નું બોર્ન્વિટા એમ જ પ્લેટફોર્મ પર રાખી, બેગ લઇ ને બસ સ્ટોપ તરફ ભાગું છું.
બસમાં ચડીને ૧૦ વાગે કોલેજ આવનાર રૂમમેટ ને ફોન કરું છું
હું – “યાર પ્લેટફોર્મ પર મારું બોર્ન્વિટા પડ્યું છે, જરા ફ્રીજ માં મૂકી દેજે ને”
મારો રૂમમેટ – “શું યાર આજે પણ??????”

૩ મિનીટ પહેલા ફ્રીજ માં થી નીકળેલું દૂધ, બોર્ન્વિટા સાથે ફરી થી ફ્રીજ માં જાય છે.

“ગુજરાત નું દર્પણ, ગુજરાત ને અર્પણ”

તા.ક. -

૧. સુરેશ દાદાએ ત્રણ અવલોકનો લખ્યા છે, જ્યારે અમને ધર્મપત્નીવાળા અવલોકન નો અનુભવ ના હોવા થી એ લખેલ નથી.

૨. ‘ચાની આદત વાળાઓ ને ચા વગર માથું દુખે છે પણ બોર્ન્વિટાની આદત વાળાઓ ને બોર્ન્વિટા ન મળે તો માથું દુખતું નથી’ – આજીવન બોર્ન્વિટા ગ્રહણ કરવા નું પ્રણ લેનાર ‘સાક્ષર’

૩. અમને કેડબરી તરફથી બોર્ન્વિટા ને promote કરવાના રૂપિયા મળેલ નથી, જેની નોંધ લેવી.

મારો થોડો સામાન તારા ઘરે પડ્યો છે

saksharthakkar — Sun, 23 Aug 2009 14:41:20 +0000

મારો થોડો સામાન તારા ઘરે પડ્યો છે,

સિંકની નીચે પલળેલું પોતું પડ્યું છે.
અને ટેબલ ઉપર એક સંચા માં નટરાજની પેન્સિલ પડી છે
OK ચાલ સંચો રેહવા દે, બાકી નો સામાન પાછો આપ.
મારો થોડો સામાન તારા ઘરે પડ્યો છે.

ફ્રીજ છે ને પેલું…
ફ્રીજ માં નીચે ના ખાના માં ૨ દિવસ પેહલાનો ભાત,
એ ભાતમાં મારું ભાતીયું પડ્યું હશે,
એ ભાત ફેંકી દેજે, બાકીનો સામાન પાછો આપ.
મારો થોડો સામાન તારા ઘરે પડ્યો છે.

એક જ હતી છત્રી(એ પણ મારી) એમાં અડધા અડધા પલળ્યા કરતા’તા,
છત્રી તો હું લઇ આવ્યો છું; પણ ભીની ટીશર્ટ મારી,
બેડરૂમ ના બારણે સુકવી છે;
એ મોકલાવી દે, બાકી નો સામાન પાછો આપ.
મારો થોડો સામાન તારા ઘરે પડ્યો છે.

૧૧૬ સેન્ટ નું લોન્ડ્રી માટેનું ચિલ્લર, મારા એક પગનું મોજું,
બાથરૂમ માં પડેલો સાબુ અને ધાણાદાળનાં પેકેટ થોડા;
કશુંય રેહવું ના જોઈએ; બધું જ મોકલાવી દે;
મારો સામાન પાછો આપ.
મારો થોડો સામાન તારા ઘરે પડ્યો છે.

- Sakshar

( ‘ ” મેરા કુછ સામાન” – ગુલઝારદાદા ‘ પરથી પ્રેરિત, Lyrics ની લીંક – http://www.bollyfm.net/bollyfm/mid/342/tid/1936/lyricsinfo.html )

પૂર્વભૂમિકા – ૩૧મી ઓગસ્ટે અમારી લીઝ પૂરી થાય છે અને ઘર બદલવા નું છે. અત્યારે બધા સમાન નું પેકિંગ ને એવું બધું ચાલે છે. ધીરે ધીરે સામાન ખસેડવા નું પણ ચાલશે. અત્યારે જે બધા રૂમમેટ છે બધા ને સાથે ઘર નથી મળ્યું. તો એવી પણ શક્યતા છે કે હું ૨૫મી ની આસપાસ બીજે જતો રહું અને બાકી ના રૂમમેટ ૩૧મિ સુધી અહી જ હોય. અને મારો થોડો સમાન રહી ગયો હોય તો હું કંઇક આવી રીતે કહુ. અને અમે બિચારા ગરીબ Student, એટલે ગુલઝાર દાદા એ લખ્યું છે એમ મહેંદી ની ખુશ્બુ, ચાંદ ની રાતો, શિકવા, વાદા એવું બધું તો માગવાનું હોય નહિ, પેન્સિલ, ભાતીયું, મોજા, ટીશર્ટ એવું બધું હોય.

તા.ક. – મુકેલો ફોટો અમારા ઘર નો નથી, અમારા ઘરની હાલત અત્યારે ફોટો લેવા જેવી નથી.

સ્વાઈન ફ્લુ કવિતા

saksharthakkar — Wed, 19 Aug 2009 14:06:28 +0000

Manoj Kumar in "Purab Aur Paschim"

**રિસેશન સ્પેશિયલ પંક્તિ**

હે પ્રભુ; તમારે સાંભળવા માં થોડી ભૂલ થઇ લાગે છે;
H1N1 આપી દીધો; પણ લોકો તો એચ-૧(વિઝા) માગે છે.

**જન્માષ્ટમી સ્પેશ્યલ પંક્તિ**

તમે નાનપણથી જ આવી રીતે confuse કરો છો;
‘મેં નહિ માખન ખાયો’ જેવા વાક્યો use કરો છો.

ભૂકંપ, પુર, પ્રદુષણ ને રમખાણ વિનાનાં જગમાં જ અવતાર લેતા ફાવ્યું છે;

કોઈ દિવસ માણસ બની ને સ્વાઇન ફ્લુથી બચવા માસ્ક લગાવ્યું છે?

ઉપરથી બસ એક નજર મારી ને વિચારતા હશો કે, “બધું છો થાય” .
આવા બધામાં માણસ બનો તો ખબર પડે, કેટલા વીસે સો થાય!!

આ તો તમે સાંભળો છો એટલે થયું તમારા ધ્યાનમાં લાવું;
ચાલો હવે દોષારોપણ મૂકુ ને કામની વાત પર આવું.

શાળા નોકરી બધું બંધ છે અને આટલા બધા લોકો બીમાર;
આ સવાઇન ફ્લુથી હવે તમે જ બચાવી શકશો, વરાહાવતાર.

- સાક્ષર

વરાહાવતાર – વિષ્ણુ ભગવાનનો એક અવતાર

આપણને કોઇપણ મુસીબત હોય શરુઆતમાં ભગવાનને દોષી ગણીએ છે( જાણે એ આવી ને સ્વાઇન ફ્લુ વાળા ઇંજેક્શન મારી ગયા હોય). પછી એમની સાથે લડીએ છે, ઝગડીએ છે અને પાછા છેલ્લે દુ:ખો દુર કરવા માટે એમને જ પ્રાર્થના કરીએ છે.

તા. ક. -

આ સ્વાઈન ફ્લુ ની કવિતા માં મનોજ કુમાર નો ફોટો કેમ? આ રહ્યું કારણ:

આ કોઈ નવો રોગ નથી; વર્ષો પેહલા પણ એણે ધામો નાખ્યો તો;
હવે ખ્યાલ આવ્યો? મનોજ કુમારે મોઢા પર હાથ કેમ રાખ્યો તો?

(જાહેરાત – અમે તહેવારાનુસાર પંક્તિઓ રાખીએ છે…. રિસેશનમાં તાજ્જી રિસેશન સ્પેશિયલ પંક્તિઓ આપવામાં આવશે. તેજ પ્રમાણે જન્માષ્ટમી, દિવાળી, ઉત્તરાયણ સ્પેશિયલ પંક્તિઓ પણ જે તે તહેવારાનુસાર તાજ્જી ઉપલબ્ધ થશે. આ જાહેરાત સાથે લઇ આવનારને વાજબી ભાવ કરી આપવામાં આવશે. ;) )