Archive for the 'કવિતાઓ' Category

માઉસ

“આ કાઈ નવું નથી પહેલેથી જ લોકો આવું કરે છે,
દુર્યોધન એ શકુનીથી ને સોનિયાથી મનમોહન ડરે છે,
માઉસના ઇશારે ચાલતા સ્ક્રીન પર ના કર્સરો છે બધા,
માઉસ આમ ફેરવે તો આમ ને તેમ ફેરવે તો તેમ ફરે છે.”
———
તા.ક. –
” Zindagi aur maut upar wale ke haath mein hai..Ise na to aap rok sakte hain na hi [...]

જો આવડતી હોત કવિતા,
તો આજ દૂર ના હોત “કવિતા“.

જો પ્રણ(વચન) ના લીધા હોત કે “પરણીશ કવિ ને“,
તો મજબૂર ના હોત “કવિતા”.

મેં પણ લીધો પ્રણ એક,
બતાવું બનીને કવિ નેક.

ક્યાં ખબર હતી કે લખતા લખતા કવિતા,
મારાથી ભૂલી જવાશે “કવિતા“?

પણ પાના ફેરવીને જોયું તો જાણ્યું,
મારી દરેક કવિતા માં સમાઈ હતી “કવિતા“.

કોઈ દિ’ સામે મળશે “કવિતા“,
તો કહીશ: તું પરણી કવિ ને,
ને મને [...]

(રાગ – હું ક્યાં કહું છું આપની હા હોવી જોઈએ – ‘મરીઝ’)
હું ક્યાં કહું છું આપની બા હોવી જોઈએ,
પણ મળવા તમને આવું તો ચા હોવી જોઈએ.
ચા એકલી થી તો મને ચાલતું નથી ;
શીરો ખાવા મળે એ માટે કથા હોવી જોઈએ.
મારા જેવા માટે તો ચા અમૃત જ તો છે;
પંચામૃતમાં ચા ઉમેરવાની પ્રથા હોવી જોઈએ.
ઓફીસમાં કામ વચ્ચે [...]

જોઈએ છે એક કવિ
જેની પાસે ખાદીની થેલી
ન હોય તો ચાલશે,
પણ ઝભ્ભો ખાદીનો હોવો જોઈએ!
હંમેશા આભની તરફ
એકધારી દ્રષ્ટિ એ તાક્યા
કરે એવો!
અને દાઢી પણ જોઈએ જ,
જેનાથી એ કવિ જેવો તો દેખાય જ
પણ જેને બતાવીને
અંગ્રેજી મીડિયમમાં ભણતા દીકરાને
કહી શકાય કે આને કવિ કહેવાય,
પ્રાણીઓમાં જેમ ડાયનોસોર છે ને
એમ માણસોમાં આ લોકો છે,
નામશેષ.
- સાક્ષર
(એષા દાદાવાળાની રચના: ‘જોઈએ છે’ ની અનુકરણ [...]

૧ ભાઈબંધ સાવ ખોટી ઉમ્મીદ લઇ ને બેઠો’તો
‘કેટરીના ને જ પૈણવું’ એવી જીદ લઇ ને બેઠો’તો. 
મેં કીધું, “ભાઈ, નખરા મેલ ને એની હાઈટ તો જો, 
હીરો લોકોમાં પણ એના માટે થાય છે ફાઈટ તો જો” 
એ કહે કે,’ બોસ મેં વિચારી લીધું એટલે ફેંસલો, 
ભલે ને સામે સલમાન, રણબીર ને આ પા હું એકલો’
મેં કહ્યું, “મગજ તો ઠેકાણે [...]

નાનો હતો ત્યારે હોડી થયું’તું, એક પાનું.
વરસાદી પાણી માં તરી રહ્યું’તું, એક પાનું.
ડસ્ટર બનીને ક્યારેક બોર્ડને ભૂસ્યું,
તો ડૂચો બની ક્રિકેટ રમ્યું’તું, એક પાનું.
ક્લાસમાં શિક્ષકની ગેરહાજરી જોઈ,
વિમાન બનીને’ય ભમ્યું’તું, એક પાનું.
અચાનક શિક્ષક આવ્યા ને પછી,
ફરિયાદ બની ઘરે ગયું’તું, એક પાનું.
ઘણીએ ઝડપથી લખવા છતાં પણ;
પરીક્ષા લખવામાં છૂટ્યું’તું, એક પાનું.
મારી શાળામાં વિધાર્થીઓ વચ્ચે;
રીઝલ્ટ બનીને લટક્યું’તું, એક પાનું.
એપ્લીકેશન પાનું, [...]

(રાગ – કલ હો ન હો)
વારેઘડીએ બદલે છે રુપ જીંદગી,
ચા છે કદી તો કદી દુધ જીંદગી.
દરેક પળ આયાં(હે…. કાઠિયાવાડમાં ભુલા પય્ડા)
પેટ ભરીને ખાઓ, આજે બનાવેલુ ભોજન,
કાલે હો ન હો.
ભાવે જે તમને પુરા દિલ થી,
મળે છે એ મોટા બિલથી.
એવુ જો ક્યાંય મળે મફત,
દોડી જાઓ લેવા એ તરત.
તગારા ભરીને પેટમાં જાવા દ્યો,
આવુ મફત કાલે હો ન હો.
દરેક [...]

‘અધીર અમદાવાદી’ એ એમનો સ્ટેટસ મેસેજ કંઇક આવો રાખ્યો હતો:

હા, ખલીલ એવું ક્શું કરીએ સૌ ચોંકી ઉઠે,

થઇ શકે તો ચાલ પરપોટામાં ગોબો પાડીએ.
તો એના પ્રત્યુત્તરમાં મેં કંઇક આવું લખ્યું:
અમને પણ આમ એક દિવસ સૌ ને ચોંકાવવાનાં અભરખા થયા’તા,
પૂછશો મા એ દિવસે કેવા ડખા થયા’તા,
હથોડી લઇને નીકળ્યા તો હતા પરપોટામાં ગોબો પાડવા;
છટકી ને પડી હથોડી પગ [...]

ગઈ સાલ તો
બાળ્યો’તો:  ને આ સાલ
નવો રાવણ!!!!!
-સાક્ષર
તા.ક. – દશેરા એટલે બુરાઈ પર અચ્છાઈનો વિજય અને રાવણને બુરાઈના પ્રતિક તરીકે બાળવામાં આવે છે. દશેરાના દિવસે આપણે બુરાઈનો નાશ(રાવણ-દહન) તો કરી દઈએ છે, પણ એક વર્ષ પછી પાછો બીજો રાવણ તૈયાર જ હોય છે દહન માટે…. જય શ્રી રામ

હે……
ચાર દોસ્ત ભેગા થયા
ને ગરબે રમવા જાય,
ફ્રી પાસ નું સેટિંગ થયું નહિ,
તો ઘૂસ મારી ને જાય…
લાલ સનેડો…સનેડો સનેડો…
ઘુસી તો ગયા બચીને,
પણ ગરબો કેમ કરી થાય?
તાલી પડે ભાઈ તાલ વગર
ને જોવા જેવી થાય…
લાલ સનેડો…સનેડો સનેડો…
દાંડિયા લીધેલા ક્યાંક ઉધારના,
પણ ફેરવતા આવડે નહિ;
ફેરવ્યા ખરા જેમ-તેમ કરી,
એમાં એક દાંડી તૂટી ગઈ.
લાલ સનેડો…સનેડો સનેડો…
સિક્યોરીટી વાળો ચેકિંગે નીકળ્યો,
ને ઝાલી મારી બાંય;
નીકાળ્યા ચાચર [...]